به گزارش روابط عمومی موسسه آموزش و ترویج کشاورزی؛ نهمین همایش ملی زنان روستایی و عشایری با حضور دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی برگزار شد و در پی آن نشستی تخصصی به منظور بررسی طرحها، مسائل و چالشهای توسعه فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی زنان روستایی و عشایری در شورای فرهنگی، اجتماعی زنان و خانواده شورای عالی انقلاب فرهنگی، روز دوشنبه 28 مهرماه برگزار شد.
حجتالاسلام والمسلمین عبدالحسین خسروپناه در این نشست با تأکید بر اهمیت توانمندسازی زنان روستایی و عشایری، گفت: به دلیل نقش حیاتی این قشر در احیای روستاها و امنیت غذایی، حمایت از آنان باید در اولویتهای وزارت جهادکشاورزی قرار گیرد.
وی همچنین ظرفیتهای دانشگاههای کشور و موسسه استنادی و پایش علم و فناوری جهان اسلام را برای انجام تحقیقات میدانی مرتبط با توانمندسازی زنان روستایی و عشایری یادآور شد و افزود: آموزش، بهداشت و سلامت این زنان از اولویتهای مهم است که همکاریهای مناسبی در این زمینه میتوان داشت.
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی، با بیان اینکه حکمرانی باید با مشارکت مردم و حل مسائل از طریق آنها صورت گیرد، خواستار احصاء دقیق مشکلات زنان روستایی و عشایری شد و افزود: با استفاده از ظرفیت نهادهای مردمی، دولت و دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی، میتوان گامهای موثری در رفع این مشکلات برداشت. همچنین بر لزوم استفاده از راهکارهای مختلف مانند قوانین، گفتمانسازی و نظارت برای حل مسائل تاکید کرد.
در این نشست که نمایندگانی از وزارت کشور، معاونت زنان و خانواده ریاست جمهوری، معاونت توسعه مناطق محروم ریاست جمهوری و وزارت جهادکشاورزی حضور داشتند، مدیرکل دفتر توسعه فعالیتهای کشاورزی زنان روستایی و عشایری گزارشی از مهمترین چالشها و مسائل این قشر را ارائه کرد.
طهماسبی با اشاره به میراثداری دانش بومی زنان روستایی و عشایری گفت: تلفیق این دانش با آموزشهای نوین میتواند به احیای روستاها، مهاجرت معکوس و ارتقای معیشت و شأن اجتماعی آنان منجر شود.
وی همچنین به کمبود نیروی انسانی در مراکز جهادکشاورزی اشاره کرد و گفت: یک کارشناس زنان باید به حدود ۵ هزار نفر خدمترسانی کند که این موضوع محدودیتهایی ایجاد میکند.
گفتنی است؛از جمله پیشنهادات مطرح شده در این نشست، اختصاص ردیف اعتباری مجزا برای پروژههای زنان روستایی، تشکیل شورای ملی سیاستگذاری زنان روستایی، تولید برنامههای تلویزیونی و مستندهای الگو ساز درباره زنان موفق روستایی و استفاده از فناوریهای نوین برای تکمیل زنجیره ارزش کسبوکار آنان بود.